محمد خداپناهی


روزگاریست که سودای بتان دین من است...


  کسانی که چشمشان به دشنه می افتد،نمی توانند از وسوسه بازی با آن بپرهیزند.انگار که مدتها در جستجویش بوده اند.

دست مشتاقانه دسته ی منتظرش را در چنگ می فشرد

وتیغه ی قدرتمند بی اختیارش،راحت به درون غلاف می لغزد.

 

 

 

اما دشنه جویای چیز دیگری است.

خورخه لوئیس بورخس.

 



  

نویسنده : محمد خداپناهی ; ساعت ۱٠:۳٢ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/۱۱/۱۳
کلمات کلیدی :ادبی